Łatwe i trudne: co naprawdę się zmienia

Trudniejsze zadania wymagają nowych wzorców, nie zgadywania.

Do zapamiętania

  • Trudne sudoku wymagają nowych wzorców, nie zgadywania.
  • W łatwych wpisujesz liczby, w trudniejszych je wykluczasz.
  • Ekran Trudność pokazuje, czego dokładnie wymaga zadanie.

Łatwo pomyśleć, że trudne sudoku ma mniej początkowych liczb albo że w końcu trzeba zgadywać. Żadne z tych przekonań nie jest całkiem prawdziwe. Różnica tkwi przede wszystkim w rodzaju myślenia, którego wymaga każdy krok.

Nie chodzi głównie o liczbę danych

Sudoku z niewieloma liczbami początkowymi może być łagodne, a takie z wieloma — diabelnie trudne. Liczba danych ma pewne znaczenie, lecz ważniejsze jest ich rozmieszczenie i to, co pozwalają wywnioskować.

Każde dobrze ułożone sudoku ma dokładnie jedno rozwiązanie. Różni się trudność dotarcia do niego.

Łatwe sudoku: jeden jasny krok naraz

W łatwym sudoku niemal zawsze można od razu wpisać liczbę po prostym przejrzeniu planszy. Pomagają w tym:

  • Full House: wiersz, kolumna lub blok z jednym pustym polem.
  • Hidden Single: liczba mająca tylko jedno możliwe miejsce w wierszu, kolumnie lub bloku.
  • Naked Single: pole, do którego pasuje tylko jedna liczba.

Te trzy techniki tworzą lekcje Pierwsze kroki w zakładce Nauka. Wiele łatwych sudoku z gazet da się rozwiązać wyłącznie nimi.

Średnie sudoku: wykluczanie liczb

Na kolejnym poziomie pojawiają się chwile, gdy nie można jeszcze wpisać żadnej liczby. Zamiast tego wykluczasz możliwości, aż gdzieś pozostanie jedna odpowiedź.

  • Pointing: w bloku liczba może stać tylko w polach jednego wiersza lub kolumny. Można ją wtedy wykreślić z reszty tej linii poza blokiem.
  • Claiming: odwrotna sytuacja. W wierszu lub kolumnie liczba może stać tylko w polach jednego bloku, więc można ją wykreślić z pozostałych pól tego bloku.
  • Naked Pair: dwa pola w tym samym wierszu, kolumnie lub bloku mogą zawierać tylko te same dwie liczby. Można je wykreślić ze wszystkich pozostałych pól tej grupy.
  • Hidden Pair: dwie liczby mogą stać tylko w tych samych dwóch polach wiersza, kolumny lub bloku. Te pola nie mogą zawierać niczego innego.
Ósemka bloku 1 musi leżeć w kolumnie 1, więc pola poniżej nie mogą być 8.
Ósemka bloku 1 musi leżeć w kolumnie 1, więc pola poniżej nie mogą być 8.

Na tym etapie porządne notatki zaczynają się opłacać.

Trudne i eksperckie sudoku: wzorce na całej planszy

Trudniejsze sudoku wymagają łączenia odległych pól. Wzorce są większe, lecz nadal wynikają wyłącznie z logiki.

  • Naked Triple: jak para, ale trzy pola w jednej grupie dzielą łącznie tylko trzy możliwe liczby.
  • X-Wing: w dwóch wierszach liczba pasuje tylko do tych samych dwóch kolumn. Można ją wykreślić z reszty obu kolumn. Działa też po zamianie wierszy i kolumn.
  • Y-Wing: trzy pola z dwoma kandydatami są połączone tak, że można wykluczyć liczbę z każdego pola dzielącego wiersz, kolumnę lub blok z oboma końcami wzorca.
  • Simple Coloring i XY-Chain: śledzenie łańcucha połączonych pól, aby ustalić, które liczby nie mogą być poprawne.

A co ze zgadywaniem?

Być może słyszysz, że trudne sudoku wymagają zgadywania. W pewnym sensie to działa: próbujesz liczby, śledzisz skutki i wymazujesz, jeśli coś pójdzie źle. Na papierze robi się jednak bałagan, a do następnej łamigłówki niewiele z tego wynika.

W sudoku spotykanych zwykle w gazetach i książkach dla każdego kroku zazwyczaj istnieje znany wzorzec. Niektóre trudne sudoku wymagają technik spoza naszych podpowiedzi. Aplikacja informuje o tym na ekranie Trudność.

Jak aplikacja ocenia sudoku

Po skanowaniu ekran Trudność pokazuje poziom od Łatwe do Ekspert i listę potrzebnych technik. Każda jest oznaczona jako znana lub nowa, z łączem do lekcji. Trudne sudoku dostaje więc krótką listę rzeczy, których warto nauczyć się dalej.

Pobierz aplikację