Łatwe i trudne: co naprawdę się zmienia
Trudniejsze zadania wymagają nowych wzorców, nie zgadywania.
Do zapamiętania
- Trudne sudoku wymagają nowych wzorców, nie zgadywania.
- W łatwych wpisujesz liczby, w trudniejszych je wykluczasz.
- Ekran Trudność pokazuje, czego dokładnie wymaga zadanie.
Łatwo pomyśleć, że trudne sudoku ma mniej początkowych liczb albo że w końcu trzeba zgadywać. Żadne z tych przekonań nie jest całkiem prawdziwe. Różnica tkwi przede wszystkim w rodzaju myślenia, którego wymaga każdy krok.
Nie chodzi głównie o liczbę danych
Sudoku z niewieloma liczbami początkowymi może być łagodne, a takie z wieloma — diabelnie trudne. Liczba danych ma pewne znaczenie, lecz ważniejsze jest ich rozmieszczenie i to, co pozwalają wywnioskować.
Każde dobrze ułożone sudoku ma dokładnie jedno rozwiązanie. Różni się trudność dotarcia do niego.
Łatwe sudoku: jeden jasny krok naraz
W łatwym sudoku niemal zawsze można od razu wpisać liczbę po prostym przejrzeniu planszy. Pomagają w tym:
- Full House: wiersz, kolumna lub blok z jednym pustym polem.
- Hidden Single: liczba mająca tylko jedno możliwe miejsce w wierszu, kolumnie lub bloku.
- Naked Single: pole, do którego pasuje tylko jedna liczba.
Te trzy techniki tworzą lekcje Pierwsze kroki w zakładce Nauka. Wiele łatwych sudoku z gazet da się rozwiązać wyłącznie nimi.
Średnie sudoku: wykluczanie liczb
Na kolejnym poziomie pojawiają się chwile, gdy nie można jeszcze wpisać żadnej liczby. Zamiast tego wykluczasz możliwości, aż gdzieś pozostanie jedna odpowiedź.
- Pointing: w bloku liczba może stać tylko w polach jednego wiersza lub kolumny. Można ją wtedy wykreślić z reszty tej linii poza blokiem.
- Claiming: odwrotna sytuacja. W wierszu lub kolumnie liczba może stać tylko w polach jednego bloku, więc można ją wykreślić z pozostałych pól tego bloku.
- Naked Pair: dwa pola w tym samym wierszu, kolumnie lub bloku mogą zawierać tylko te same dwie liczby. Można je wykreślić ze wszystkich pozostałych pól tej grupy.
- Hidden Pair: dwie liczby mogą stać tylko w tych samych dwóch polach wiersza, kolumny lub bloku. Te pola nie mogą zawierać niczego innego.
Na tym etapie porządne notatki zaczynają się opłacać.
Trudne i eksperckie sudoku: wzorce na całej planszy
Trudniejsze sudoku wymagają łączenia odległych pól. Wzorce są większe, lecz nadal wynikają wyłącznie z logiki.
- Naked Triple: jak para, ale trzy pola w jednej grupie dzielą łącznie tylko trzy możliwe liczby.
- X-Wing: w dwóch wierszach liczba pasuje tylko do tych samych dwóch kolumn. Można ją wykreślić z reszty obu kolumn. Działa też po zamianie wierszy i kolumn.
- Y-Wing: trzy pola z dwoma kandydatami są połączone tak, że można wykluczyć liczbę z każdego pola dzielącego wiersz, kolumnę lub blok z oboma końcami wzorca.
- Simple Coloring i XY-Chain: śledzenie łańcucha połączonych pól, aby ustalić, które liczby nie mogą być poprawne.
A co ze zgadywaniem?
Być może słyszysz, że trudne sudoku wymagają zgadywania. W pewnym sensie to działa: próbujesz liczby, śledzisz skutki i wymazujesz, jeśli coś pójdzie źle. Na papierze robi się jednak bałagan, a do następnej łamigłówki niewiele z tego wynika.
W sudoku spotykanych zwykle w gazetach i książkach dla każdego kroku zazwyczaj istnieje znany wzorzec. Niektóre trudne sudoku wymagają technik spoza naszych podpowiedzi. Aplikacja informuje o tym na ekranie Trudność.
Jak aplikacja ocenia sudoku
Po skanowaniu ekran Trudność pokazuje poziom od Łatwe do Ekspert i listę potrzebnych technik. Każda jest oznaczona jako znana lub nowa, z łączem do lekcji. Trudne sudoku dostaje więc krótką listę rzeczy, których warto nauczyć się dalej.